Private equity in accountancy: de eerste golf wringt al
Waar private equity aanvankelijk werd gepresenteerd als oplossing voor versnippering, investeringsdruk en opvolgingsproblemen, ziet de auteur vooral een fundamentele cultuurverandering ontstaan. Traditioneel draaide accountancy om het opbouwen, opleiden en overdragen van verantwoordelijkheid tussen generaties partners. Door de opkomst van private equity verschuift die logica volgens hem steeds meer naar liquiditeit en “cashen”. Vooral de dreiging van een tweede golf — waarbij kantoren niet alleen worden samengevoegd maar actief worden doorverkocht (“de flip”) — roept zorgen op. Dan verschuift de aandacht van duurzame kwaliteit en continuïteit naar waardemaximalisatie richting een volgende eigenaar. Volgens de auteur wordt generatieve AI daarbij vaak gebruikt als extra argument om schaalvergroting en hogere waarderingen te rechtvaardigen, terwijl AI auditwerk juist complexer maakt doordat interpretatie, context en professionele oordeelsvorming belangrijker worden.
De auteur ziet daardoor spanning ontstaan tussen efficiency en vakmanschap. Jonge professionals worden opgeleid in organisaties die volgens hem minder stabiel en minder gericht op langetermijnontwikkeling raken. Tegelijkertijd ontstaat een tegenbeweging van kleinere boutique-kantoren die bewust kiezen voor focus, kwaliteit en inhoudelijke specialisatie in plaats van schaal. De centrale vraag achter deze ontwikkeling is volgens de auteur fundamenteel: wil de accountancysector organisaties bouwen om door te geven aan een volgende generatie, of om ze op het juiste moment te verkopen? Die keuze raakt volgens hem direct aan kwaliteit, vertrouwen en de toekomstbestendigheid van het vak.
Dit is een samenvatting van het volledige blog op accountant.nl.
